término  |
definición |
|
empezar lección
|
|
Skończony, jednoznaczny ciąg prostych kroków prowadzący do rozwiązania problemu w skończonej liczbie operacji. Cechy: skończoność, określoność, skuteczność, poprawność, masowość. Przykład: przepis kulinarny, algorytm Euklidesa.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Zapis algorytmu w języku programowania zrozumiałym dla komputera.
|
|
|
Instrukcja warunkowa (if) empezar lección
|
|
Wykonuje blok kodu tylko wtedy, gdy warunek jest prawdziwy. Może mieć else (alternatywa) lub else if (kolejne warunki). Słowo kluczowe: if, else.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Powtarza blok kodu dopóki warunek jest prawdziwy (sprawdzany na początku → może się nie wykonać ani razu).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Powtarza blok kodu dopóki warunek jest prawdziwy (sprawdzany na końcu → wykona się przynajmniej raz).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Przeznaczona do iteracji ze znaną liczbą powtórzeń. Składnia: for(inicjalizacja; warunek; modyfikacja).
|
|
|
Typ całkowity (int, short, long, long long) empezar lección
|
|
Przechowuje liczby całkowite ze znakiem. Rozmiar i zakres zależą od typu (np. int zwykle 32 bity: –2³¹ do 2³¹–1).
|
|
|
Typ zmiennoprzecinkowy (float, double) empezar lección
|
|
Przechowuje liczby rzeczywiste z częścią ułamkową (IEEE 754). Double ma większą precyzję niż float.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Przechowuje pojedynczy znak (ASCII lub Unicode). Może być traktowany jako mała liczba całkowita.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Nazwany fragment programu, który wykonuje określone zadanie. Może przyjmować parametry i zwracać wartość.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Funkcja wywołuje samą siebie. Wymaga przypadku bazowego (stop) i kroku rekurencyjnego.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Dwie lub więcej funkcji wywołują się nawzajem (A → B → A).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Sytuacja, w której funkcja rekurencyjna zwraca wynik bez dalszego wywoływania siebie (warunek zatrzymania).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Problem dzielony jest na mniejsze, podobne podproblemy, które są rozwiązywane rekurencyjnie, a potem łączone w rozwiązanie.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Na każdym kroku wybierane jest rozwiązanie lokalnie optymalne, w nadziei, że doprowadzi do rozwiązania globalnie optymalnego.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Rozwiązuje problem przez rozbicie na podproblemy, zapisuje wyniki pośrednie w tablicy, by uniknąć wielokrotnych obliczeń.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Zmienna przechowująca adres pamięci innej zmiennej. Deklaracja: typ *nazwa; Operator &
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Pobiera adres zmiennej (adres-of).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Dereferencja – dostęp do wartości pod adresem wskazywanym przez wskaźnik.
|
|
|
Dynamiczna alokacja pamięci empezar lección
|
|
Przydzielanie pamięci w trakcie działania programu za pomocą new (alokacja) i delete (zwolnienie).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Plik przechowujący dane w postaci znaków czytelnych dla człowieka (otwierany przez ifstream/ofstream).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Abstrakcja do odczytu (cin/ifstream) i zapisu (cout/ofstream) danych.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Struktura LIFO (Last In, First Out). Operacje: push (wstaw na górę), pop (zdejmij z góry), top/peek.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Struktura FIFO (First In, First Out). Operacje: enqueue (wstaw na koniec), dequeue (usuń z początku), front.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Kolejka, w której elementy wyjmowane są według priorytetu (nie kolejności wstawienia). Najczęściej implementowana przez kopiec.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Pełne drzewo binarne spełniające własność kopca: w kopcu max rodzic ≥ dzieci, w kopcu min rodzic ≤ dzieci.
|
|
|
