término |
definición |
|
empezar lección
|
|
jedno, stałe znaczenie np. lis = spryt ✔ zawsze znaczy to samo → alegoria
|
|
|
|
empezar lección
|
|
powtarzanie tej samej litery na początku wyrazów w zdaniu, ta sama głoska na początku np. „szumi szary szuwarek” ma na celu nadanie rytmu i melodyjności tekstu, wzmocnienie ekspresji i zwrócenie uwagi na fragment „Kot kradł krem kręcąc się“
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Aluzja literacka to nawiązanie w tekście do innego dzieła literackiego, postaci, wydarzenia historycznego lub mitologicznego. Czytelnik ma rozpoznać to nawiązanie i zrozumieć dodatkowy sens, jaki wnosi ono do utworu. Ukryte nawiązanie do znanego tekstu
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Anafora to środek stylistyczny polegający na powtarzaniu tego samego słowa lub całego zwrotu na początku kolejnych segmentów tekstu (zazwyczaj wersów w wierszu lub zdań w prozie). „Nie poddam się, nie ucieknę, nie zrezygnuje“.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Anakolut to błąd składniowy, który polega na tak silnym zniekształceniu konstrukcji zdania, że traci ono poprawność logiczną i gramatyczną. "Jadąc do szkoły, spadł mi but" by oddać np. wzburzenie bohatera, potoczny sposób mówienia lub chaos myśli.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
środek stylistyczny (figura retoryczna), który polega na nadaniu przedmiotom, roślinom lub zjawiskom cech zwierząt. Jest to rodzaj antropomorfizacji, ale zamiast ludzkich cech, nadajemy cechy zwierzęce. podkreślenia cech (np. dzikości, przebiegłości)
|
|
|
|
empezar lección
|
|
nadaniu przedmiotom martwym, zjawiskom przyrody lub abstrakcyjnym pojęciom cech istot żywych. Pozwala stworzyć żywe, plastyczne obrazy w wyobraźni czytelnika. "Wiatr tańczył po polu", "Fale gonią się po morzu", "Cienie uciekają", "Deszcz biega po szybie".
|
|
|
|
empezar lección
|
|
wyraz o znaczeniu przeciwnym do znaczenia innego wyrazu. Tworzą one pary słów, które opisują skrajne właściwości, stany lub czynności. Ciepło - Zimno, Wysoki – Niski, Początek - Koniec, Kupować - Sprzedać. muszą należeć do tej samej części mowy
|
|
|
|
empezar lección
|
|
nadawaniu przedmiotom martwym, zjawiskom przyrody, zwierzętom lub abstrakcyjnym pojęciom cech ludzkich. „Słońce uśmiechnęło się do nas”, „Drzewa szeptały między sobą”
|
|
|
|
empezar lección
|
|
zestawienie w jednej wypowiedzi dwóch przeciwstawnych znaczeniowo elementów (słów, obrazów lub myśli). Ma na celu podkreślenie kontrastu„Pełno nas, a jakoby nikogo nie było” (Jan Kochanowski, Tren VIII). „Małe ciało, wielki duch”.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Bezpośredni zwrot do adresata, który służy do wyrażenia silnych uczuć lub podkreślenia wagi tematu. by wyrazić radość, smutek, gniew, tęsknotę itp.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
to wyraz, ktory wyszedł już z powszechnego użycia. Są to słowa „stare”, którymi nasi przodkowie posługiwali się na co dzień, a które dziś zastąpiliśmy nowszymi określeniami. Niegdyś – dawniej, Waćpan – pan, Miłościwy – łaskawy, Dziewica – panna
|
|
|
|
empezar lección
|
|
to pierwotny, uniwersalny wzorzec, symbol lub motyw, który pojawia się w mitach, snach, literaturze i sztuce różnych kultur i epok. Jest to taki „model” zachowania, postaci lub sytuacji. Pomagają zrozumieć ludzkie zachowania, motywacje i emocje.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
wprowadzeniu do tekstu elementów gwary lub dialektu charakterystycznego dla konkretnego regionu lub grupy społecznej. Pozwala wiarygodnie przedstawić życie i mowę mieszkańców wsi lub konkretnych regionów (np. Podhala, Śląska, Kaszub).
|
|
|
|
empezar lección
|
|
pominięciu w zdaniu jakiegoś elementu (często czasownika), konstrukcja zdania, w której czegoś brakuje. którego można się domyślić z kontekstu. Pozwala przekazać informację szybciej i dynamiczniej.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
powtarzaniu tego samego słowa lub zwrotu na końcu kolejnych segmentów wypowiedzi (zdań, wersów lub strof). Słowo kończące wers mocno zapada w pamięć i zyskuje dodatkową wagę. Powtarzający się koniec tworzy specyficzną atmosferę i emocjonalny nacisk.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
to wyraz (najczęściej przymiotnik, ale może być też rzeczownik, przysłówek lub imiesłów), który określa jakąś rzecz, osobę lub zjawisko, nadając mu cechy nacechowane emocjonalnie lub oceniające
|
|
|
|
empezar lección
|
|
to łagodniejsze, bardziej taktowne lub neutralne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które mogłoby być uznane za obraźliwe, wulgarne nieprzyjemne. Pomaga uniknąć mówienia wprost o tematach trudnych, takich jak śmierć, choroby, czy kwestie fizjologiczne.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
to zjawisko polegające na przyjemnym, harmonijnym brzmieniu mowy lub tekstu. Jest to po prostu ładne, melodyjne brzmienie, które jest miłe dla ucha. Unikanie trudnych do wymówienia zbitek spółgłoskowych (np. „chrząszcz”, „wszcząć”)
|
|
|
|
empezar lección
|
|
inaczej stopniowanie, środek stylistyczny polegający na stopniowaniu (narastaniu lub zmniejszaniu) „Szeptał, mówil, krzyczał“, „Idzie, biegnie, pędzi, leci”.
|
|
|
|
empezar lección
|
|
inaczej przesadnia, to środek stylistyczny polegający na celowym wyolbrzymieniu cech, rozmiarów lub znaczenia opisywanego zjawiska, przedmiotu lub osoby. ”Czekam na ciebie całą wieczność”, ”Umieram ze śmiechu”, ”Mam milion rzeczy do zrobienia”,
|
|
|
|
empezar lección
|
|
Homonimy to słowa, które brzmią tak samo (są identycznie zapisywane i wymawiane), ale mają zupełnie inne znaczenia. PILOT-OSOBA STERUJĄCA SAMOLOTEM I URZĄDZENIE DO TELEWIZORA.
|
|
|