I. CHEMIZM ŻYCIA

 0    134 tarjetas    julialukstaedt
imprimir jugar test de práctica
 
término - definición -
Wapń (Ca)
empezar lección
buduje kości i zęby, bierze udział w przewodzeniu impulsów nerwowych, umożliwia skurcz mięśni, uczestniczy w krzepnięciu krwi, występuje głównie jako jony Ca²⁺ i sole mineralne.
Magnez (Mg)
empezar lección
aktywuje liczne enzymy, uczestniczy w budowie rybosomów, jest centralnym atomem chlorofilu, umożliwia przebieg fotosyntezy, występuje w organizmie głównie jako jony Mg²⁺.
Potas (K)
empezar lección
uczestniczy w przewodzeniu impulsów nerwowych, reguluje gospodarkę wodną komórek, jest składnikiem płynów ustrojowych, u roślin aktywuje enzymy i wpływa na uwodnienie komórek.
Sód (Na)
empezar lección
odpowiada za przewodzenie impulsów nerwowych, reguluje gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu, jest głównym składnikiem płynów pozakomórkowych i utrzymuje ciśnienie osmotyczne.
Chlor (Cl)
empezar lección
uczestniczy w utrzymaniu równowagi wodno-mineralnej organizmu, jest składnikiem kwasu solnego w soku żołądkowym, wspomaga trawienie i utrzymuje odpowiednie pH.
Żelazo (Fe)
empezar lección
jest składnikiem hemoglobiny i mioglobiny, uczestniczy w transporcie tlenu, wchodzi w skład wielu enzymów, bierze udział w oddychaniu komórkowym i fotosyntezie.
Jod (I)
empezar lección
jest składnikiem hormonów tarczycy, reguluje tempo metabolizmu, wpływa na wzrost, rozwój organizmu oraz prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.
Miedź (Cu)
empezar lección
wchodzi w skład wielu enzymów, uczestniczy w procesach utleniania i redukcji, u niektórych zwierząt buduje hemocyjaninę odpowiedzialną za transport tlenu.
Kobalt (Co)
empezar lección
jest składnikiem witaminy B₁₂, uczestniczy w procesie krwiotworzenia, wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i metabolizm komórek.
Fluor (F)
empezar lección
jest składnikiem szkliwa zębów, zwiększa jego odporność na działanie kwasów, zmniejsza ryzyko rozwoju próchnicy.
(właściwość) woda jest dobrym rozpuszczalnikiem substancji hydrofilowych
empezar lección
(znaczenie biologiczne) dzięki polarnej budowie rozpuszcza substancje hydrofilowe, takie jak związki jonowe i polarne, umożliwia transport substancji oraz przebieg większości reakcji metabolicznych.
(właściwość) Woda jest cieczą w zakresie 0-100 stopni
empezar lección
(znaczenie biologiczne) pozostaje cieczą w szerokim zakresie temperatur, dzięki czemu stanowi środowisko życia organizmów, składnik płynów ustrojowych oraz środowisko reakcji zachodzących w komórkach.
(właściwość) Największa gęstość w 4°C
empezar lección
(znaczenie biologiczne) woda o temperaturze 4°C opada na dno zbiorników, dzięki czemu zimą organizmy wodne mogą przetrwać pod warstwą lodu w cieplejszej wodzie.
(właściwość) Lód ma mniejszą gęstość od wody
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Lód unosi się na powierzchni wody, tworzy warstwę izolacyjną, która chroni głębsze warstwy przed całkowitym zamarznięciem.
(właściwość) Duże ciepło właściwe
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Woda nagrzewa się i ochładza powoli, stabilizuje temperaturę organizmów i środowiska wodnego, chroni przed gwałtownymi zmianami temperatury.
(właściwość) Duże ciepło parowania
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Odparowanie wody wymaga dużej ilości energii, dlatego pocenie się zwierząt i transpiracja roślin skutecznie obniżają temperaturę organizmu.
(właściwość) Spójność i adhezja wody
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Dzięki wiązaniom wodorowym cząsteczki wody utrzymują się razem i przylegają do ścian naczyń, co umożliwia transport wody u roślin.
(właściwość) Duże napięcie powierzchniowe
empezar lección
(znaczenie biolgiczne) Silne oddziaływania między cząsteczkami wody tworzą elastyczną powierzchnię, po której mogą poruszać się drobne organizmy.
(właściwość) Mała ściśliwość
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Woda jest prawie nieściśliwa, dzięki czemu utrzymuje jędrność komórek roślinnych i pomaga zachować kształt komórek zwierzęcych.
(właściwość) Bezbarwność i przezroczystość
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Woda przepuszcza światło, umożliwia fotosyntezę organizmom wodnym oraz ułatwia funkcjonowanie ekosystemów wodnych.
Ryboza
empezar lección
jest pentozą, wchodzi w skład RNA, ATP oraz wielu nukleotydów, uczestniczy w magazynowaniu i przenoszeniu energii.
Deoksyryboza
empezar lección
jest pentozą wchodzącą w skład DNA, umożliwia przechowywanie i przekazywanie informacji genetycznej.
Glukoza
empezar lección
jest podstawowym źródłem energii komórek, powstaje w fotosyntezie, stanowi monomer polisacharydów, takich jak skrobia, glikogen i celuloza.
Fruktoza
empezar lección
jest heksozą występującą głównie w owocach i miodzie, stanowi źródło energii, wchodzi w skład sacharozy i innych cukrów.
Galaktoza
empezar lección
wchodzi w skład laktozy, glikolipidów i glikoprotein, uczestniczy w budowie błon komórkowych i dostarcza energii.
Sacharoza
empezar lección
jest dwucukrem zbudowanym z glukozy i fruktozy połączonych wiązaniem O-glikozydowym.
Sacharoza
empezar lección
jest główną formą transportową cukrów u roślin, magazynowana jest m.in. w buraku cukrowym i trzcinie cukrowej.
Laktoza
empezar lección
składa się z glukozy i galaktozy połączonych wiązaniem O-glikozydowym.
Laktoza
empezar lección
jest cukrem mlecznym występującym w mleku ssaków, stanowi źródło energii szczególnie dla młodych organizmów.
Maltoza
empezar lección
jest zbudowana z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem O-glikozydowym.
Maltoza
empezar lección
jest źródłem energii, powstaje podczas rozkładu skrobi, występuje także w nektarze kwiatów i pyłku.
Celuloza
empezar lección
pełni funkcję budulcową, tworzy ścianę komórkową roślin, zapewnia komórkom wytrzymałość i odporność mechaniczną, cząsteczki glukozy są połączone wiązaniami β-1,4-glikozydowymi, co nadaje jej dużą wytrzymałość.
Celuloza
empezar lección
występuje w ścianach komórkowych roślin, jest najpowszechniejszym polisacharydem na Ziemi.
Chityna
empezar lección
pełni funkcję budulcową, usztywnia ściany komórkowe grzybów oraz pancerze stawonogów.
Chityna
empezar lección
występuje w ścianach komórkowych grzybów oraz w pancerzach owadów, pajęczaków i skorupiaków.
Skrobia
empezar lección
jest materiałem zapasowym roślin, magazynuje glukozę i stanowi źródło energii podczas kiełkowania i wzrostu.
Skrobia
empezar lección
występuje głównie w bulwach, nasionach, owocach i innych organach spichrzowych roślin.
Glikogen
empezar lección
jest materiałem zapasowym zwierząt i grzybów, magazynowany jest głównie w wątrobie i mięśniach, stanowi szybko dostępne źródło energii.
Glikogen
empezar lección
występuje u zwierząt i grzybów, największe jego ilości znajdują się w komórkach wątroby i mięśni.
Skrobia
empezar lección
składa się z amylozy, która jest nierozgałęziona, oraz amylopektyny, która ma liczne rozgałęzienia.
Struktura pierwszorzędowa

empezar lección

określa liczbę, rodzaj i kolejność aminokwasów w łańcuchu polipeptydowym, od niej zależy dalsza budowa i funkcja białka.
Struktura drugorzędowa

empezar lección
powstaje dzięki wiązaniom wodorowym, tworzy α-helisę lub β-harmonijkę i stabilizuje łańcuch polipeptydowy.
Struktura trzeciorzędowa
empezar lección

jest przestrzennym ułożeniem jednego łańcucha polipeptydowego, utrzymywanym przez różne oddziaływania między aminokwasami.
Struktura czwartorzędowa

empezar lección
występuje w białkach zbudowanych z kilku łańcuchów polipeptydowych połączonych w jedną funkcjonalną całość.
Oddziaływania hydrofobowe
empezar lección

 zachodzą między niepolarnymi resztami aminokwasów, wpływają na fałdowanie i stabilność białka.
Mostki disiarczkowe
empezar lección
powstają między resztami cysteiny, wzmacniają strukturę przestrzenną białka i zwiększają jego trwałość.
Wiązania wodorowe

empezar lección
stabilizują strukturę drugorzędową i trzeciorzędową białek, powstają między grupami polarnymi aminokwasów.
Wiązania jonowe

empezar lección
tworzą się między aminokwasami o przeciwnych ładunkach, stabilizują strukturę przestrzenną białek.
Białka fibrylarne

empezar lección
mają włóknistą budowę, są nierozpuszczalne w wodzie, pełnią głównie funkcję budulcową i ochronną, należą do nich kolagen i keratyna.
Białka globularne
empezar lección
mają kulisty kształt, zwykle rozpuszczają się w wodzie, pełnią funkcje enzymatyczne, transportowe, regulacyjne i odpornościowe.
Białka proste

empezar lección
są zbudowane wyłącznie z aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi i nie zawierają części niebiałkowej.
Białka złożone

empezar lección

oprócz aminokwasów zawierają część niebiałkową, np. hem, cukier lub jon metalu, która warunkuje ich właściwości i funkcje.
Aldehyd 3-fosfoglicerynowy (PGAL)
empezar lección
jest triozą, powstaje w fotosyntezie i glikolizie, jest prekursorem glukozy oraz innych węglowodanów, uczestniczy także w syntezie lipidów i aminokwasów.
Denaturacja
empezar lección
polega na zniszczeniu struktury drugorzędowej, trzeciorzędowej i czwartorzędowej białka pod wpływem czynników fizycznych lub chemicznych, nie narusza wiązań peptydowych, powoduje utratę aktywności biologicznej i może być odwracalna lub nieodwracalna
Koagulacja
empezar lección
polega na łączeniu się cząsteczek białka w duże agregaty, które wytrącają się z roztworu, może zachodzić jako wysalanie lub denaturacja.
Wysalanie
empezar lección
zachodzi pod wpływem dużego stężenia soli, np. NaCl, powoduje odwodnienie otoczki wodnej białka, wytrącenie osadu i jest procesem odwracalnym.
Peptyzacja
empezar lección
polega na ponownym przejściu osadu białka do roztworu koloidalnego po dodaniu wody, przywraca wcześniejsze właściwości białka po wysalaniu.
Renaturacja
empezar lección
polega na odzyskaniu prawidłowej struktury przestrzennej i aktywności białka po usunięciu czynnika denaturującego, jest możliwa tylko w niektórych przypadkach.
albuminy
empezar lección
występują głównie w osoczu krwi, regulują objętość i ciśnienie osmotyczne płynów ustrojowych, transportują wiele substancji, m.in. jony Ca²⁺ i Mg²⁺, hormony oraz kwasy tłuszczowe.
Histony
empezar lección
występują w jądrze komórkowym, łączą się z DNA, tworząc chromatynę, dzięki dużej zawartości lizyny i argininy wiążą ujemnie naładowane cząsteczki DNA.
Fibrynogen
empezar lección
jest białkiem osocza krwi, podczas krzepnięcia przekształca się we fibrynę, która tworzy włóknistą sieć stanowiącą główny składnik skrzepu.
Mioglobina
empezar lección
występuje w mięśniach, magazynuje tlen i ułatwia jego dostarczanie do komórek mięśniowych podczas wysiłku.
Hemoglobina
empezar lección
znajduje się w erytrocytach, transportuje tlen z płuc do tkanek oraz niewielką ilość dwutlenku węgla z tkanek do płuc.
Globuliny
empezar lección
obejmują przeciwciała oraz białka transportowe osocza, uczestniczą w odpowiedzi immunologicznej i procesach odpornościowych organizmu.
Kolagen
empezar lección
jest białkiem budulcowym tkanki łącznej, występuje w skórze, kościach, chrząstkach i ścięgnach, zapewnia tkankom dużą wytrzymałość mechaniczną.
Keratyna
empezar lección
buduje naskórek, włosy, paznokcie, pióra, łuski, rogi i kopyta, chroni organizm przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz czynnikami zewnętrznymi.
Lipidy
empezar lección
Związki organiczne zbudowane głównie z C, H i O. Niektóre zawierają także N i P. Są hydrofobowe.
glicerol
empezar lección
Alkohol trójwodorotlenowy stanowiący szkielet tłuszczów właściwych i części fosfolipidów.
Kwasy tłuszczowe
empezar lección
Długołańcuchowe kwasy karboksylowe będące składnikiem lipidów.
Kwasy tłuszczowe nasycone
empezar lección
Między atomami węgla mają wyłącznie wiązania pojedyncze.
Kwasy tłuszczowe nienasycone
empezar lección
Zawierają co najmniej jedno wiązanie podwójne między atomami węgla.
Wiązanie estrowe
empezar lección
Łączy glicerol z kwasem tłuszczowym i powstaje podczas estryfikacji.
Tłuszcz właściwy
empezar lección
Ester glicerolu i trzech kwasów tłuszczowych połączonych wiązaniami estrowymi.
Fosfolipid
empezar lección
Lipid złożony z alkoholu, kwasów tłuszczowych, reszty fosforanowej i małej polarnej cząsteczki. Lipidy złożone będące podstawowym składnikiem błon biologicznych.
Glikolipid
empezar lección
Lipid złożony z alkoholu, kwasów tłuszczowych i cukru. Lipidy złożone zawierające cukier i wchodzące w skład błon komórkowych.
Głowa fosfolipidu
empezar lección
Część hydrofilowa skierowana do środowiska wodnego.
Ogon fosfolipidu
empezar lección
Część hydrofobowa zbudowana z łańcuchów kwasów tłuszczowych.
Lipidy proste
empezar lección
Estry alkoholi i kwasów tłuszczowych. Należą do nich tłuszcze właściwe i woski.
Lipidy złożone
empezar lección
Zawierają alkohol, kwasy tłuszczowe oraz dodatkowo resztę fosforanową lub cukier.
Lipidy izoprenowe
empezar lección
Powstają z jednostek izoprenu. Należą do nich steroidy i karotenoidy.
Woski
empezar lección
Lipidy proste zbudowane z długołańcuchowego alkoholu i kwasu tłuszczowego.
Steroidy
empezar lección
Lipidy izoprenowe o budowie pierścieniowej. Budują błony komórkowe i pełnią funkcje regulacyjne.
Karotenoidy
empezar lección
Lipidy izoprenowe będące barwnikami roślinnymi. Uczestniczą w fotosyntezie, chronią przed reaktywnymi formami tlenu i nadają barwę kwiatom oraz owocom.
(właściwość) Hydrofobowość lipidów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Lipidy nie rozpuszczają się w wodzie. Znaczenie: umożliwia tworzenie błon i ogranicza utratę wody.
(właściwość) Rozpuszczalność lipidów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Rozpuszczają się w rozpuszczalnikach niepolarnych. Znaczenie: mogą być magazynowane w postaci kropli tłuszczu.
(właściwość) Mała gęstość lipidów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Są lżejsze od wody. Znaczenie: tworzą warstwę na jej powierzchni.
(właściwość) Stan skupienia tłuszczów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Zależy od rodzaju kwasów tłuszczowych. Znaczenie: wpływa na funkcje tłuszczów u roślin i zwierząt.
(właściwość) Amfipatyczność fosfolipidów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Mają hydrofilową głowę i hydrofobowe ogony. Znaczenie: tworzą błony biologiczne.
(właściwość) Hydrofobowość wosków
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Woski odpychają wodę. Znaczenie: chronią organizmy przed utratą wody i przemakaniem.
(właściwość) Duża wartość energetyczna tłuszczów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Magazynują dużo energii. Znaczenie: pełnią funkcję zapasową.
(właściwość) Słabe przewodnictwo cieplne tłuszczów
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Tłuszcze słabo przewodzą ciepło. Znaczenie: zapewniają termoizolację.
(właściwość) Sprężystość tkanki tłuszczowej
empezar lección
(znaczenie biologiczne) Tkanka tłuszczowa amortyzuje nacisk. Znaczenie: chroni narządy przed urazami.
Funkcja zapasowa tłuszczów
empezar lección
Magazynowanie energii wykorzystywanej podczas głodu i wysiłku.
Funkcja termoizolacyjna
empezar lección
Ograniczanie utraty ciepła przez organizm.
Funkcja termoregulacyjna
empezar lección
Ułatwianie utrzymania odpowiedniej temperatury ciała.
Funkcja ochronna tłuszczów
empezar lección
Ochrona narządów wewnętrznych przed urazami.
Znaczenie tłuszczów u roślin
empezar lección
Magazyn energii i materiałów budulcowych w nasionach.
Znaczenie wosków u ptaków
empezar lección
Zabezpieczają pióra przed przemakaniem i utratą ciepła.
Znaczenie wosków u ssaków
empezar lección
Lanolina chroni skórę i sierść przed niekorzystnymi warunkami.
Znaczenie wosków u roślin
empezar lección
Kutykula ogranicza parowanie wody i chroni przed przegrzaniem.
Znaczenie wosku pszczelego
empezar lección
Służy do budowy plastrów i magazynowania miodu oraz pyłku.
Znaczenie spermacetu
empezar lección
Ułatwia kaszalotom zanurzanie i wynurzanie dzięki zmianie stanu skupienia.
Cholesterol
empezar lección
Składnik błon komórkowych. Jest prekursorem hormonów steroidowych, witaminy D₃ i soli żółciowych.
Nukleotyd
empezar lección
Podstawowa jednostka budująca kwasy nukleinowe. Składa się z pentozy, zasady azotowej i reszty fosforanowej(V).
Nukleozyd
empezar lección
Związek zbudowany z pentozy połączonej z zasadą azotową. Po dołączeniu reszty fosforanowej powstaje nukleotyd.
Wiązanie N-glikozydowe
empezar lección
Wiązanie łączące pentozę z zasadą azotową, w wyniku którego powstaje nukleozyd.
Wiązanie estrowe
empezar lección
Łączy nukleozyd z resztą fosforanową(V), tworząc nukleotyd.
Wiązanie 3',5'-fosfodiestrowe
empezar lección
Łączy kolejne nukleotydy w jednej nici DNA lub RNA, tworząc szkielet cukrowo-fosforanowy.
Wiązania wodorowe
empezar lección
Łączą komplementarne zasady azotowe dwóch nici DNA i stabilizują strukturę podwójnej helisy.
DNA
empezar lección
Kwas deoksyrybonukleinowy będący materiałem genetycznym wszystkich organizmów i niektórych wirusów.
RNA
empezar lección
Kwas rybonukleinowy uczestniczący w odczytywaniu informacji genetycznej i syntezie białek.
Cukier w DNA
empezar lección
Deoksyryboza – pentoza pozbawiona jednego atomu tlenu w porównaniu z rybozą.
Cukier w RNA
empezar lección
Ryboza – pentoza zawierająca grupę hydroksylową (-OH).
Zasady azotowe DNA
empezar lección
Adenina (A), tymina (T), cytozyna (C) i guanina (G).
Zasady azotowe RNA
empezar lección
Adenina (A), uracyl (U), cytozyna (C) i guanina (G).
Puryny
empezar lección
Adenina i guanina – zasady dwupierścieniowe.
Pirymidyny
empezar lección
Cytozyna, tymina i uracyl – zasady jednopierścieniowe.
Budowa DNA
empezar lección
DNA tworzą dwie antyrównoległe nici polinukleotydowe skręcone wokół wspólnej osi w podwójną helisę.
Budowa RNA
empezar lección
RNA jest zwykle jednoniciowe, choć może tworzyć lokalne fragmenty dwuniciowe dzięki komplementarnemu parowaniu zasad.
Szkielet cukrowo-fosforanowy
empezar lección
Powstaje z naprzemiennie ułożonych pentoz i reszt fosforanowych połączonych wiązaniami fosfodiestrowymi.
Antyrównoległość nici DNA
empezar lección
Oznacza, że koniec 5' jednej nici znajduje się naprzeciw końca 3' drugiej nici.
Reguła komplementarności
empezar lección
Każda zasada łączy się tylko z jedną określoną zasadą: A z T, a G z C.
A–T
empezar lección
Para zasad połączona dwoma wiązaniami wodorowymi.
G–C
empezar lección
Para zasad połączona trzema wiązaniami wodorowymi.
Komplementarność zasad
empezar lección
Powoduje, że sekwencja jednej nici DNA wyznacza sekwencję drugiej nici.
Materiał genetyczny
empezar lección
DNA przechowuje informację genetyczną organizmu i odpowiada za jej przekazywanie potomstwu.
Gen
empezar lección
Odcinek DNA zawierający informację potrzebną do syntezy określonego białka.
Kod genetyczny
empezar lección
Informacja zapisana w kolejności nukleotydów DNA, która decyduje o kolejności aminokwasów w białku.
Replikacja DNA
empezar lección
Proces powielania DNA zachodzący przed podziałem komórki. Każda z dwóch nici DNA służy jako wzór do syntezy nowej nici. Powstają dwie identyczne cząsteczki DNA, z których każda zawiera jedną nić starą i jedną nową.
mRNA
empezar lección
Informacyjny RNA przenoszący informację genetyczną z DNA do rybosomów.
rRNA
empezar lección
Rybosomowy RNA wchodzący w skład rybosomów, w których zachodzi synteza białek.
tRNA
empezar lección
Transportujący RNA dostarczający aminokwasy do rybosomów podczas syntezy białka.
Funkcja DNA
empezar lección
Przechowuje i przekazuje informację genetyczną oraz ulega replikacji przed podziałem komórki.
Funkcja RNA
empezar lección
Bierze udział w odczytywaniu informacji genetycznej i syntezie białek.

Debes iniciar sesión para poder comentar.