| término | definición | |||
|---|---|---|---|---|
|
proces dizałania ludzkiego dający nowe i orginalne wytowry oceniane w danym czasie jako spolecznie wartosciowe; moze przejaiwać sie w kazdej dziediznie dizalanosci ludzkiej
|
||||
|
elitarna(cos nie dostpenego dla kazdego, kots musiał być wykształcony) i egalitarna (kazdy człowiek rodzi sie z potencjalem i kladać nacisk rozwija sie w jakis sposob
|
||||
|
wąska- tworczosc plastyczna(jej wytwory), szeroki- wielostrona dizlanosc dizecka ktorej owocem sa nowe i orginalne wytowry
|
||||
|
(6) zabawa. rozwijanie problemu naukowego, skonsturuowanie urzadzenia technicznego, ułozenie wierszyka, komponowanie piosenki, namalowanie obrzu
|
||||
|
wrazliosc na problemy, zdolnosc do pozostawienia w stanie gotowosci, mobilnosc myslenia, orginalnosc, zdolnosc do przeobrazania rzeczy, zdolnosc do analizy i syntezy
|
||||
|
proces, w w yniku ktorego otrzymujemy wytwór plastyczny noszący znamiona nowosci i orginalnosci
|
||||
|
szereg czynnosci psychicznych i fizycznych, mniej lub bardziej usiwadomionych przez podmiot tworzący
|
||||
|
wuobraznia rekonstruktywna i tworcza, myslenie dywergencyjne, procesy motywacyjni- wolincjonalne, emockonalne
|
||||
|
proces myślowy zakładajacy wiele punktów wiedzenia i bejmujący liczne możliwości problemu, bez troski o poprawną odpowiedz czy logiczny uklad
|
||||
|
percepcja, ekspresja, eutoekspresja lub autokreacja
|
||||
|
rozwijanie naturalynch mechanizmow tworczosci plastycznej dziecka, przygotowanie do uczestnictwa w kulturze
|
||||
|
przez sztuke i do sztuki
|
||||
|
wykorzystywanie wytworow sztuki, zarowno w roli srodkow sluchowych od poszerzania wiedzy dziecka, kształtowania jego umiejetnpsci oraz tworczej postawy
|
||||
|
powinna byc rozumiana jako przygotowanie do siwadomego odbioru dzieła sztuki
|
||||